Yeryüzünden Sesleniş...

Birinci tekil şahıs "Ben" İkinci tekil şahıs "Sen" En güzel şahıs "Biz"



Yüreğimde sıcaklığı hissetmeyi seviyorum. Soğusun istemiyorum.
Yanlış yolda yürümekten korkuyor, yürümeye mecbur hissediyorum. Durmak ölmek diyorum.
Beklerim, sabrederim diyorum. Zaman geçtikçe daha çok ürküyorum.
Yıldırımı haber veren şimşek misali, önceden bilmek.
En azından hissetmek istiyorum.
Sevdaların ülkesine uçan kuşlar gibi cesur olmak gerek biliyorum.
Ve gece yarısı bembeyaz olan gökyüzünü izliyorum.
Ve gecenin sessizliğini yıkan şimşekleri dinliyorum.
Söz veriyorum; yüreğe, yola, sevda ülkesine uçan kuşlara, geceye ve nihayet yağmura...

Rahmete yolcuyum, durakları kaldırım diyorum.

birincitekilsahis - haziran

::Yol/cu/luk::

29/5/2009



Baharı seyretmek
Çok şey olmalı.

Yine bir yolculuk zamanı
Yine yollar
dağlar...

Bildik ama anlaşılmadık görüntüler
Farkediş, şükrediş vesilesi
Yaratıcıyı tanıma fırsatı

Rabbine layık olma duası
Amin! diyorum dünya

Küçük de olsa onaylama çabası.

Yine bir yolculuk zamanı

Yine yollar  dağlar...

birincitekilsahıs-mayıs


Kendi hayat sayfasını yazdırmaya başlayan insanoğlu
Çizer de çizer
Siler de siler
Bekler ki Âşk olsun.

Bulutu yağmura
Toğrağı çimene
Ağacı çiçeğe
İnsanı yarine
İster ki Âşk olsun.

Kaderdir yazılan, çizilen...

İnsan gider ki
Kaderi Âşk olsun..!


birinci
tekilsahis-mayıs

::KAYBetmek::

16/4/2009



Bir gün haber alırsın;
Arkadaşlarından biri evleniyordur..
Tüm iyi niyetinle belki de sadece latife olsun diye;
Seni de kaybettik dersin...

Ve o an fark edersin ki
Her kaybediş kötü değildir..!

Anlarsın "Her şey de bir hayır vardır" diyeni
Açıklığa kavuşur  
“Sizin hayır bildiklerinizde şer, şer bildiklerinizde hayır vardır. Sizler bunu bilmezsiniz” ilahi ifadesi....
Tabi ifade zaten açıktır da zihin kapalıdır...
İdrak için sebeplere ihtiyaç duyar bazen...

Sebeplerde yerini bulunca düşünürsün...
"
Düşün
" diyen Kitab-ı Mukaddes'ten başlayarak..
"Şüphesiz bunda düşünüp görebilen kimseler için
ibretler vardır"(
HİCR-75)

Düşündükçe
sevinmeye başlarsın kaybettiklerin için
Kötü anılarını, ölümleri acıları, yanlışları eksikleri...
Hatırladıkça, iyi ki her zaman hatırlamıyorum.
İyi ki bazen
kaybediyorum
dersin..

Bazen bir dost neler hatırlatır insana..
Hem de
KAYBederken.!!


birincitekilsahis-nisan

 

 




Hani derler ya;
Her şey küçük bir adımla başlar...
Fazlasıyla söylenir ya;
Küçük bir adım atmalı önce...

Hep iyi tarafından bakılır küçük adımlara..
Hep ileriye götürdüğü sanılır.
Belki de en çok bu aldatır insanı..
Halbuki küçük bir adım hep faydalı mıdır?

Küçük bir adımla başlamaz mı
kırılmalar, üzülmeler, yıkılmalar..
Küçük bir adım değil midir
son yolculuklar...

Küçük diyerek hatasını eksiğini görmezden gelmez mi insan?
O zaman küçükten başlamalı işe..


Sende at, korkma..!
Küçük bir adım

Yeter ki yaşatmak için olsun...

birincitekilsahis-nisan